?

Log in

TAGLIBRO DE NIGRA OKULO
 
[Most Recent Entries] [Calendar View] [Friends]

Below are the 20 most recent journal entries recorded in ZHU Xin's LiveJournal:

[ << Previous 20 ]
Saturday, June 1st, 2002
11:34 am
Mia artikolo Esperanta
Mi sendis mian artikolon al iu franca gazeto posxte, eble gxi uzos.
7:08 am
Mi translogxigxis...
Mi longe ne uzis interreton, longe ne uzis Esperanton, cxar mi translogxigxis. Mi luis dometon apud flughaveno, kiu sin trovas malproksime al urbcentro, preskaux jam en kamparo. La cirkonstanco ja estas bonega - silenta, harmonia... sed iom sola.

Nun estas tre varme en Pekino, sed en mia logxejo estas iom pli malvarme, eble cxar en kamparo. Mi intencas logxi en mia dometo dum somero.
Monday, May 20th, 2002
10:37 pm
Mi -- skribanta en Esperanto
Nun mi, sidanta antaux komputilo en mia cxambro, skribas en Esperanto, babilanta kun usonano per Esperanto...
Sunday, December 31st, 2000
9:05 pm
Nia Rajto
Anta?nelonge eksterlanda E-junulo nomata T, kiu studas en alia urbo de ?inio, vizitis Pekinon. Mi akceptis kaj akompanis lin rigardi la nepitoreskan urbon Pekinon. Ni diskutis pri Esperantaj aferoj, kaj fine li ?eestis en renkonti?o de nia E-asocio, kiu okazas regule ?iumonate.

La ?eestintoj pliparte estas maljunuaj veteranaj e-istoj. Krom T kaj mi, ?eestis anka? kelkaj junaj E-komencantoj. Tiel konsistis la tuta E-junularo en la renkonti?o.

?iuj estas afablaj al la T, oni faris demandojn al li, kaj kiu sincere respondis. Trovi?as jenaj demandoj, faritaj de maljuna kaj veterana e-isto, kies famo estas tra la mondo.

"Kiel vi opinias pri tio, ke nunaj junuloj ?atas kolorigi sian hararon?"

T respondis, "Mi ja ne ?atas tion. Sed kolorigi a? ne kolorigi sian hararon, oni rajtas elekti libere, ni ja estas libera je tio. Aliaj ne rajtas intervenis alies personan vivon."

La veterana e-isto plu demandis malgaje, "Sed oni devas zorgi pri alies sento, ofte la kolorigita hararo pikas niajn okulojn, ?u ne?"

Mi sentis lin trudema.

T respondis, "Sed oni ja rajtas kolorigi sian hararon..."

Je tiu demando, mi volas redemandi al la veterana e-isto, "La malbela, malbunta vesta?o de maljunuloj pikas miajn okulojn, do vi vestu sin per kolorplena vesta?o, kaj kolorigu vian hararon ru?a, flava a? verda... Kiel vi opinias pri mia propono?"

?u ni junuloj ne rajtas postuli tion al maljunuloj, dum la muljunuloj faras samon al ni?

Trovi?as profunda fosa?o inter junuloj kaj maljunuloj nuntempe. Tiun fosa?on produktis la rapida progresado de socio. La fosa?o ka?zas malharmonion inter diversaj konceptoj de homoj el malsamaj epokoj.

Trovi?as anka? profunda fosa?o inter popoloj de malsamaj lokoj, nacioj, rangoj... kaj e? seksoj. ?iuj sentas sin plej ?usta. Tamen fakte ?iuj estas plej mal?usta. La ?usteco ne estas certigebla inter malsamaj popoloj. Ni devas konscii, ke nia propra koncepte ne estas certe ?usta al aliaj personoj. Unue pripensu alies koncepton malsaman, kaj poste ni rajtas akcepti a? kontra?i la konceptojn. Sed neniu rajtas altrudi sian koncepton al aliaj.
2003.12.31 la lasta tago de la jaro 2003
Monday, December 25th, 2000
2:30 am
Gejo kaj Lesbo --deveno de teruro
Kiam oni mencias samseksemulojn -gejojn, a? samseksemulinojn -lesbojn, tre ?enerale oni flankeniras de la temo. Kion ili timas? ?u gejoj au lesboj ?enas ilin?
Jes. Mi kredas, ke ?iuj homoj entenas emon de samseksamo. Tamen la soci-kondi?o ne agnoskas tion. Plejmulte da homoj rigardas, a? almena? ?ajne, la samseksamon anormala. Ili diris, ke samseksamo estas kontra?natura, ?ar gejoj kaj lesboj neeblas naski infanojn.
Sed ?u la celo de AMO estas generi? Parte jes, parte ne. Por mi la unua celo de sekso estas sperti kaj ?ui la vivecon, almena? nuntempe. Mi klare sentas min viva dum amorado. Tio donas al mi forton alfronti la kruelecon de la vivo. Kaj ?uo... Nu, ?u eksplikinde?
Se mi povus ricevi sperton a? ?uon el la AMO, do ne gravas ?u mia kunulo estas ino a? malino.
Nun mi deklaras, ke mi preferas virinojn belajn. Tio estas mia karaktero.

Dira?inte tiel multe, mi ektu?os la ?eftemon -Kial oni timas gejojn kaj lesbojn?
Homoj estas amasvivemaj bestoj. Amasvivado bezonas iugrade la samecon a? almena? la similecon inter anoj. Kaj la malsameco a? la malsimileco estas forpelata. Do, anka? la malsamuloj kaj la malsimiluloj estas evitataj. ?i tie, la sameco, malsameco... estas de personeco kaj spirito, sed ne de povo kaj fako. ?iuj devas posedis propran fakon por kunlabori kun aliaj, kiuj entenas alian fakon. Sed fako ne trovi?as en menso a? spirito, ?i estas nur ?AJNO.

Oni timas esti malsamaj a? malsimila kun aliaj, kaj esti porpelata. Tial ili penas ?ajnigi sin konforma al la plejparto de homamaso. Kaj kiel mi diris anta?e, ?iuj entenas emon samseksami, oni do timegas senkonscie elmontri sian samseksemon vidante la gejojn kaj lesbojn.
2:17 am
La Homoj kun Sklaveca Personeco
verkita de Zhai Yujia
tradukita de Nigra Okulo
-kun iom da modifo-

Kio estas sklaveca personeco? Ni povus supozi la scenon ke la sklavoj kun ?vitego laboregas pelate de la vipo de la mastroj en la sklav-socio. ?iam, kiam la mastroj flankenmetas la vipon, la sklavoj ?esas labori, kaj malstre?igas sin. Tial, la mastroj pli kaj pli intensigas la observadon, kaj la sklavoj devas obei sen ia ajn metodo eskapi.

La intenseco de laboro plii?as. Do, la? la ?enerala principo la sklavoj devas postuli pli da libertempoj por ripozi. Sed ?iu opinias, ke tia ago estas postuli profiton ne por si sola, sed por ?iuj sklavoj. Tial neniu volontas iniciati. Finfine, iu elstaras kontra? la mastroj, por ?iuj, kaj anka? por si mem. Sed la aliaj sklavoj rigardas lian agon perfida, senmorala. Iuj el la sklavoj intencas flati la mastrojn, kaj tuj forvendas la ribelulon. Deposte, neniu kura?as postuli de la mastroj la rajton ripozi. Je la fino, la sklavoj ne plu povas toleri la kruelecon, kaj kune mortigas la mastrojn. Tio ?uste estas la revolucio de sklavoj.

La personeco de sklavoj estas ombra kaj duflanka. Estintaj longtempe pelataj de vipo, neniuj ajn kura?as eldiri sian malfeli?on. Ili scias nur toleri pasive, ne povas fari ion aktive. Ili tenas la mallaboremon kiel la plej grandan feli?on en la ?iutaga vivo. La sklavoj agnoskas sian sorton, estas kontenta ke "stabile esti sklavo". Post kiam ili estis liberigitaj, la plej malamatoj de ili ne estas la mastroj, sed estas Lincoln k.a., la liberigintoj. La? la vidpunkto sklava, la liberigintoj ja estas malamindaj. La sklavoj jam kutimi?is al surgenui?i, la liberigintoj, kiel Lincoln, tamen devigas ilin stari. ?u tiu ago ne estas la provo devigi simiojn piediri kiel homoj?

Ili ne scias agadi aktive, ne kura?as posedi propran opinion, kaj tial ne trovi?as racio en ilia cerbo. Pelate de vipo, ili devas senkondi?e fari ?ion, kion la mastroj postulas. La digno, personeco... For! Sed kiam iu sklavo emancipi?us, enmanigus la vipon, li estos multe pli kruela ol la anta?a mastro sia. Tio ?uste estas "sklavo pelas sklavon ?ismorte".

La longtempa laborado kaj malfeli?ega vivo kutimigas ilin al mallaboremo. Ili rigardas la mallaboremon kiel plej ?ustan konduton. Ka?ze de la konfuzo de koncepto pri "feli?o", ili male ne estimas la aktivajn homojn. Ili ne nur ne aktive strebas al feli?a vivo, sed anka? mokas tiujn, kiuj kura?as strebi. Ilia ombra menso ru?igas ilian viza?on vidante alies feli?on. Mi lo?as en eta gubernio. Kiam mi dancas publike, mia ago mal?ojigas multajn homojn, kiuj opinias, ke la dancado estas senmorala. Miaj amikoj kaj kolegoj, vidante min dancanta, ?iam flankeni?as, kiel timas infekti?i de ia terura viruso.

La? la koncepto de la sklavoj, "la vivo similas al esti seksatencata, se neeblas protesti, do ?uu tion." La sklavoj kredas la sklav-filozofion, ke la koksoj estas denaske destinita esti batataj. Esti batata estas ka?zita de sia naturo. Se mankus bato kaj neniu plu batus ilin, ili vivus nekomforte. La mastroj emas instigi batalon inter sklavoj por fortigi sian regadon. En Antikva Romio, ekzistas dueloj inter sklavoj por amuzi la mastrojn.

?iu homo havas propran personecon, anka? ?iu grupo ?in havas. Ofte formi?as sklaveca personeco ene de longe subpremata kaj sklavigita nacio. Tiu personeco multe dependas de la kondi?o. E? se ni ne menciu pri la miloj da jaroj de fe?da regado. Depost la Song-dinastio, ?inio estis regata kaj subpremata de eksternacioj, tute perdis sian dignon. Sed kiam la anta?aj sklavoj reprenis la kronon, ili pli kruele subpremis la popolon. La popolo estis e? pli malfeli?e ol esti regata de eksternacioj.

Post kiam la nacioj estis subpremataj milojn da jaroj, ili gajnis sklavecan personecon. Ili ne plu volas progresi, opiniante, ke ?io ekzistanta estas racia; kaj la nomata neracia estas ka?zita de tio, ke ili ne povas konformi?i. ?io servas al la profito de regantaro. Ili rigardas la malican aspekton sankta; ili timas kaj e? respektas la ?anta?adon. Ili reverencas al ?iuj fremduloj, kaj bojas al ?iuj samnaciuloj. Ili ne povas malestis e? unu minuton de la "sanktaj instruoj". Ili anka? ne povas kaj ne kura?as dubi la le?econ de la "sanktaj instruoj", des pli ne esperi la ?an?o de nuna situacio. Ili ne partoprenas en politiko. Ili lasas politikon al minoritato registanta.

Sklavecaj homoj pretektas la invadon de eksternacioj kiel ka?zon de sia malfeli?o, nekonfesante sian stultecon. Ilia nura konsolo estas la "brila pasinteco", la historio, ke homoj estis pelata al konstruado de Granda Muro. Ili konsoli?as pretektante la abundecon kaj profundecon de sia kulturo kiel ka?zon de sia sklaveco. Tio rezultas de manko de penso, sa?o kaj kreemo. Ilia penso estas intense monopolata de tiranoj. Ili ne pensas pri pregreso, blinde obeas kaj la?das la diktatorecon, konkurencas esti sklavoj eternaj. Kreskas nur socio miksita de sklaveco kaj krueleco el tia homamaso, sed neniam naski?as granda penso kaj grandioza plano de konstruado.
Thursday, December 14th, 2000
1:10 pm
Taglibro de Prostituitino
Lundo, serene
La nova semajno komenciĝas. Tamen la hodiaŭa komenco ne estas glata --servis kamparan kotonvendiston. Li kunportas ne nur la kamparan odoron de tero, sed ankaŭ la postrestantan odoron de fekaĵo sur korpo. Pli abomenide, ke multe da kononfibroj algluis sur lian korpon. Tio suferigis mian nazon trosentivan. Vespere, mi banis min trifojojn. Fikiĝis kvazaŭ de porko!

Mardo, nube
Neatendite venis studento hodiaŭ. Verŝajne ĉirkaŭ nur 20 jaraĝa li estas. Li havas vizaĝon elegantan, kiu plaĉas al mi. Ve, ja estas malfeliĉaj la nunaj studentoj, kiuj ne povas aperti la seksĝojon estante en arda vivperiodo. La regularo de universitato devas ŝanĝiĝi! Klare, li estas virgulo. Mi do intence ĝojigis lin plej eble pene. Li estis gajega, kaj pagis 200 juanojn al mi. Ha, ja estas vigulo.

Merkredo, serene
Malbonŝanca mi estas hodiaŭ. Mi servis 70-jaraĝan maljunulon. La viroj estas vere teruera. Li ankoraŭ sopiras tion proksimiĝante al tombejo. Li verme moviĝis longe super mi, murmurante kaj ŝajnante ekscitita. Tamen kompreneble, kiom longe li sin konservis!

Ĵaŭdo, nube
La viroj estas vere nekompreneblaj. Venis mezaĝa viro hodiaŭ, bone vestia. Li diris, ke lia edzino bone traktas lin, kaj ŝi estas tre bela. Sed malgraŭ ĉio ŝi ne instigas lian sopiron. Li preferas la virinon kiel min. Do, mi petis de li 500 juanojn, kaj li pagis al mi facile. Ve, kiel mi envias lian dezinon!

Vendredo, pluvetas
Pluvetas, ankaŭ mia humoro estas malhela. Sed ne ekzistas alia rimedo. La komerco devas daŭri. Venis policano hodiaŭ. Verdire, tia homo estas plej malfacile servebla. Eble mi eĉ devas inverse pagi al li ion. Ĉi tiu policano estas konato de nia mastrino. Li esprimis, ke ne timu funkciigi tian komercon estonte, li protektos. Diras bele, sed ne pagis post fikado. Kaj mi ne kuraĝas peti de li monon, timante perdi laboron ofendinte lin.

Sabato, nube
La hodiaŭa kliento havas profesion pri interreto. Tiaj homoj estas enviindaj nuntempe. Li disdutegas kun mi pri la interreta ekonomio, diris, kiel belega estas la estonta interret-epoko. Kvankam mi iam retumas, babilas per ICQ, tamen lia parolado tute ne interesis min. Interesas min nur tio, ke pagu al mi post afero. Sed neatendite, ke ĉi tiu fiulo pagis al mi nur 20 juanojn, sin pravigis, ke la interreta ekonomio estas malfacila nun. Kaj li promesis, ke li pagos al mi pli multe kiam la interreto pli properos.

Dimanĉo, serene
Finfine aperas suno hodiaŭ. Kaj korme estas dimanĉo hodiaŭ. Pene laborinte dum tuta semajno, mi finfine povas iom ripozi post hodiaŭa laboro. Bonŝance ĉi tiu kliento diris, ke li estas estro de buroo de manĝaĵo. Tiuj oficistoj, ne nur manĝegas kaj trinkegas per ŝtata mono, sed ankaŭ ŝtatamone... Mi decidis ege elĉerpi lin. Neatendite ĉi tiu ulo estas tre sperta. Supozeble li fikis multe. Li preskaŭ svenigis min. Post mia rekonsciiĝo, li jam foriris. Mi serĉis tie ĉi tie, trovis ke TIO estas sub la tablolampo. Mi tenis ĝi por vidi pli detale.... Fi, estas blankpapero*.

*. blankpapero En ĉinio, kiel socialisma ŝtato, la kamparanoj vendas rikoltaĵojn al registaro. Sed ofte okazas tio, ke registaro pagis la kamparanoj ne monon, sed blankpaperon, sur kiu estas skribita la mon-nombro paginda. Sed la blankpapero estas tute senutila. Oni povas nek aĉeti ion per ĝi, nek interŝanĝi al mono.

elcxinigis Nigra Okulo
Saturday, October 21st, 2000
8:50 pm
Magia Renkontiĝo
Mi partoprenis en renkontiĝo de esperantistoj hodiaŭ. Matene la ĝenerala sekretario de nia Esperanto-asocio telefonis al mi por sciigi min pri la renkontiĝo kun germanaj esperantistoj.
Germanaj?
Antaŭ semajno mi konatiĝis kun iu germana samideanoj, kiu studas ĉinan lingvon en la urbo Jinzhou. Lia nomo estas Till. Kaj li diris al mi antaŭ kelkaj tagoj, ke liaj gepatroj venos al Pekino... Ĉu jen ili?
Jes ĝuste ili. Lia patro, s-ro Bernd, estas amatora magiisto, kaj li sin pretigis prezenti magian arton por ni.
Ŝajne unuafoje mi aprezas la magi-prezentadon propraokule. (ne per televidilo) Ja estas belege.
S-ro Bernd kapablas eĉ fari paperon mono. Mirinde! Mi plej volas lerni de li ĉi tiun kapablon!
Sunday, October 15th, 2000
10:13 pm
Du Vojaĝoj al la Urbeto Janĝi
La Vojaĝo al Janĝi - la unuafojo (8.20-25)

20-an de aŭgusto, mi ekis vojaĝi al la urbo Janĝi por partopreni la 22-an KS kaj 1-an Internacian Turisman Festivalon de Ĉinio. Mi longe sopiras tiun ŝancon renkontiĝi kaj konatiĝi kun amikoj -preskaŭ junaj- ĉinaj kaj alilandaj. Amikiĝi estas la ĉefa celo de lerni Esperanton laŭ mi.

En Changchun

Mi planis unue atingi Changchun, poste iri al Janĝi kune kun amikoj.
S-ro Liu estas tre fervora Esperantisto. Mi konatiĝis kun li per interreto lastjare. Kaj ni kelkfoje renkontiĝis en Changchun kaj en Pekino. Li havas grandan domon, kie eblas loĝi 10 gastoj. Do, tagmez atinginte Changchun mi rekte iris al lia hejmo. Li jam preparis tagmanĝon por mi, kaj ni tuj komencis esti parolantoj de esperanto dum mi manĝis. Manĝante mi interbabilis tute en Esperanto. Mia Esperanta vojaĝo komencis fakte ekde tiam.
Post tagmanĝo venis al hejmo de s-ro Liu amikoj de Changchun, kun kiuj mi jam konatiĝis.
Ni kune diskutis pri Esperanto, per Esperanto. Kaj ni ĉefe diskutis pri interreto, kiu estas la temo de ĉifoja KS.
Ni ne nur diskutis, sed ankaŭ praktikis. Vespere ni enmetis la fotojn pri nia renkontiĝo en retejon. Kaj tiam ĉiuj esperantistoj povis spekti la fotojn, kie ajn ili estas.

En Janĝi

Janĝi-chefurbo de la Yanbian-a Kore-nacia Aŭtonoma Subprovinco de Jilin-provinco, nordorienta Chinio.

Ni frue ellitiĝis por kapti la trajnon iri al Janĝi. Ĉiuj estis dormemaj, ĉar ni trinkante bieron babilis trans la meznokto.
La pejzaĝo pli kaj pli iĝis montara, mi pli kaj pli sopiris atingi Yanji.
Eĉ en trajno, s-ro Weishan ne ĉesis propagandi nian lingvon al pasaĝeroj. Kaj dissendis la Esperantan revuon ESPERANTO AKTIVAS kompilitan de samideanoj de Xi'an. Influite de ni -10 esperantistoj- , kelkaj pasaĝeroj ekinteresiĝis pri Esperanto, kaj esprimis deziron kontakti esperantistojn de respektivaj lokoj.
La 10-hora vojaĝo en vagonaro tute ne lacigis nin, ĉar ni babilis ĝoje kaj ĝue.

Vespere ni finfine atingis la urbon Janĝi post 10-hora trajna vojaĝo.

Malvarma vetero tamen ne malbonigis mian humoron. La urbeto estas bela, kaj enhavas karakterizan korean naciecon. Surstrate oni laŭte parolas kaj krias en korea lingvo, kaj la ŝildoj estas en du lingvoj. -Laŭ la loka leĝo, la korea lingvo devas troviĝi en la ĉefa parto en la ŝildo egale kiel la ĉina lingvo-

Atinginte la hotelon, mi kun malnovaj amikoj renkontiĝis, kun novaj amikoj konatiĝis. Precipe min impresis la renkontiĝo kun amikoj de Koreio, Rusio kaj Usono. En tia renkontiĝo inter homoj de diversaj landoj, kuŝas la vera utileco de Esperanto.

La urbeto Janĝi ja estas bela. Mi aprezis la korean dancon, kanton, gustumis la koreajn manĝaĵojn, mi eĉ premenis tra la urbeto noktomeze. Ĉi ĉio bone impresis min. Tamen min plej profunde impresis la etoso de vere internacia.
Mi unuafoje partoprenis internacian E-kongreson, unuafoje interbabilis kun tiel multaj alilandaj amikoj per la internacia lingvo Esperanto. Mi reale konsciis la valoron de Esperanto.

Dum la lastaj du jaroj, kiel esperantisto, la stato de nuna E-movado ofte konfuzas mian menson, ke Esperanton oni ankoraŭ ne akceptas absolute kiel internacian lingvon. Esperanto ankoraŭ ne fariĝis la interkomunikilo inter homoj de diversaj nacioj, landoj kaj kulturoj. Ĉu reale estas tia la stato? Mi min demandis. Mi ankaŭ legis kelkajn fantaziajn novelojn, kiuj priskribis la estontan mondon, kie ĉiuj homoj povas interkompreni facile per la artefarita lingvo. Mi ofte pensas, ĉu vi havos ŝancon vivi en tia mondo antaŭ morto?

Sed mi iompostiome rimarkis, ke mi longe penis serĉi la Oran Landon per teleskopo, tamen preterlasis la orerojn apud miaj piedoj.

Post kiam mi amikiĝis kun multaj esperantistoj de alilandoj en Janĝi, mi eksciis, ke Esperanto efektive estas utiligata kiel la interkomunikilo inter parolantoj de diversaj lingvoj. Kial mi daŭre aspiras la malproksiman Utopion antaŭ la jam efektivigita "fantazio"?


La duafoja vojaĝo al Janĝi por la 5-a Ĉina E-Kongreso (10.1-5)

1.
Nia Pekina Esperanto-Asocio organizis grupon por partopreni la 5-an Ĉinan Esperanto-Kongreson. Estas 16 grupanoj entute.

La 30-an de septembro ni unue kolektiĝis en la stacidomo je la 1-a posttagmeze. Kaj poste ni envagoniĝis kune kun samideanoj de Interna Mongulio kaj de Shanxi-provinco. Kelkajn el ili mi jam konas, kaj aliajn ne. Sed ni ne havis tempon interkonatiĝi tiam, kiam oni amase envagoniĝis por turimi dum la libertempo de Nacia Tago…

2.
Esplorinte mi sciis, ke estas ĉirkaŭ 40 esperantistoj en ĉi tiu vagonaro. Ĉiuj celis la urbeton Janĝi, la 5-an Ĉinan Esperanto-Kongreson. Mi trairis vagonon post vagono por saluti kaj konatiĝi kun samideanoj. Kiam la vagonaro haltis ĉe la urbo Tianjin, envagoniĝis kromaj kelkaj samideanoj. Troviĝis esperantistoj preskaŭ en ĉiuj vagonoj tiam. La vagonaro jam fariĝis Verda Vagonaro, ĉu ne?

Dum la 25-hora veturo, ni multe faris "verdajn" aferojn. Ekz. s-ro Weishan refoje fervore propagandadis Esperanto al pasaĝeroj, kiel okazis antaŭ monato. Li eĉ instruis kelkaj lecionojn al la interesitoj. - mi informiĝis antaŭ tagoj, ke unu el la pasaĝeroj telefonis al s-ro Weishan kun deziro lerni Esperanton plu-

3.
Malsame de lastfoja vojaĝo al Janĝi, multaj akceptis nin, kiam ni atingis la urbeton post 25 horoj. Mi revidis la geamikojn lokajn, tio ege ĝojigis min. Ili mane tenis verdajn flagojn. Facile troveblaj inter amaso da homoj.

4.
Kuŝis du sopiroj en mia koro antaŭ vojaĝo al Janĝi. Unu estas renkontiĝi kun tiuj amikoj, kiujn mi longe konas en interreto, sed neniam renkontis reale. La alia temas pri sekreto, ke mistera esperantisto nomata Maria aŭ Misara -mi kredas ne ĉi tiuj du nomoj apartenas al sama homo- multe helpis min je mia Esperanta vivo dum longa tempo. Ŝi (aŭ li) helpis min kontakti unuafoje esperantistojn okaze de renkontiĝo de nia asocio, helpis min aperigi artikolojn en esperantaj gazetoj, kaj helpis min ankaŭ altigi la nivelon de Esperanto… Mi ege dankas ŝin (lin). Tamen mi longe ne scias kiu ŝi (li) estas. Ĉu junulo aŭ maljunulo, ĉu viro aŭ ino… Mi volegis scii ĉion pri ŝi (li). Do, mi supozis, ke ŝi (aŭ li) certe partoprenis la tutlandan kongreson. "Klopodu malkovri la sekreton!" mi diris al mi mem.

5.
La Reala Renkontiĝo de Interreta Amikaro ne estas enlistigita en la programaron de Kongreso. Sed la amikoj interretaj mem organizis ĝin. Ĉirkaŭ 10 interretaj amikoj ĉeestis la kunsidon. Nur kun du el ili mi ne reale renkontiĝis antaŭe.

Ni interŝanĝis la numeron de QQ -tujmesaĝilo plej multe uzata en Ĉinio- kaj de ICQ. Kvankam ni malofte renkontiĝis, tamen ni ĉiuj interbabilis kiel malnovaj amikoj.

Nuntempe la interreto estas tre grava ilo por interkomunikiĝi. Ĉiuj novaĵoj pri e-movado de Ĉinio unue aperas en interreto. En la informilo de CXEL ofte aperas artikoloj, kiujn mi jam legis en retejo antaŭ monatoj.

6.
La oratora konkurso estis programo atendata de multaj. Mi decidis partopreni la konkurson jam antaŭ la decido partopreni la kongreson. Tamen mi ekpreparis la tekston oratoran nur antaŭ kelkaj tagoj de envogoniĝo al Janĝi. Mi korektis la tekston eĉ dum trajna veturo. Kaj mi ankoraŭ ne parkerigis la tekston, kiam malfermiĝis la kongreso.

Mi estas memfida, kiam mi rekte iris al la podio, kaj brave elparolis la unuan vorton antaŭ kelkaj dekoj da homoj…

La rezulto estas, ke mi gajnis la unuan premion. Kvankam mi fakte ankoraŭ ne lerte posedas la lingvo. La aliaj konkursintoj konsistas ĉefe de komencantoj.

7.
Kultura Vespero kaj Korenacia Vespero: La programoj estas belegaj, sed tute ne koncernis Esperanton. Se oni ne sciigus, neniu rigardus ilin esperantistaj vesperoj.

Krome, oni bedaŭrinde preferas diskuti kaj interbabili en ĉina lingvo en Esperanta kongreso. Eĉ ankaŭ la ĈEL tiel faras: tute ne troviĝas Esperanta vorto sur la pokaloj kaj la atestoj de merito, kiujn ĝi donis.

8.
La sekreto preskaŭ malkovriĝis. Ĉe vespermanĝo, iu amiko diris al mi:
--Vi havas amikon nomatan Maria, ĉu? Ŝi aŭ Li partoprenas nian kongreson nun, kaj jam diris al mi ĉion. Ĉu vi volas scii kiu ŝi aŭ li estas?
Mi kapjesis.
--Sed mi ne intencas sciigi al vi nun. Vi divenu mem. Tiel estas pli interese, ĉu ne?
Mi ne insistis je tio. Mi fakte ne urĝis scii la veron. Tenante la misteron mi kontaktiĝos pli interese kun Maria aŭ Misara.

9.
Reveninte hejmen mi komparis la du vojaĝojn al Janĝi.
Unuafoje min impresis la internacieco de la kongreso. Mi raviĝis de la vere internacia etoso. Kaj mi bone parktikis Esperanton kun la fremdlandaj samideanoj.
Duafoje la kongreso fakte estis granda renkontiĝo de tutlanda esperantistaro. Renkontiĝi kun amikoj estas la komuna celo de ĉiuj partoprenintoj.
La du vojaĝoj donis al mi malsimilajn impresojn. La spertoj estas valoraj. Kvankam la organizado ne kontentigis min -ekz. la aranĝo de loĝejo kaj manĝoj estas malorda kaj malbona sed la prezo estas alta- , mi atingis celojn de miaj vojaĝo.
Tuesday, July 11th, 2000
12:03 am
Fek! Nur Fek!
ŝmiras buŝon ilian fek'
forrabas de ni la testikon
kontentigas anuson ilian lek'
tretas nin kiel la testudon

sufokiĝos ili en tro orgasm'
dronos ili en la virin-gamb'
angorigos ilin per ribela ek'
enterigos ilin per odoraĉa fek'

Fek! nur Fek!



divenu: kiuj estas "ili"?
Thursday, July 6th, 2000
11:28 pm
Kriegas: Kial? Pro kio estas ĉi ĉio?
La zebro profunde amas la cervinon, tamen lia amo estas rifuzita. La zebro kriegas: Kial? Pro kio estas ĉi ĉio?
La cervido timeme respondis: Mia patrino diris, ke ĉiu, kiu havas tatuon, estas sentaŭgulo.

La pando profunde amas la cervinon, tamen lia amo estas rifuzita. La pando kriegas: Kial? Pro kio estas ĉi ĉio?
La cervido timeme respondis: Mia patrino diris, ke ĉiu, kiu portas sunokulvitrojn, estas malica junulo.

La kokino profunde amas la anason, tamen ŝia amo estas rifuzita. La koko kriegas: Kial? Pro kio estas ĉi ĉio?
La anaso timeme respondis: Mia patrino diris, ke ĉiu, kiu nomiĝas kokino, estas malbonulino.
(en ĉinio, "kokino" estas kromnomo de prostituitino)

La araneo profunde amas la formikinon, tamen lia amo estas rifuzita. La araneo kriegas: Kial? Pro kio estas ĉi ĉio?
La formikino timeme respondis: Mia patrino diris, ke ĉiu, kiu restas en reto ĉiutage, ne estas bonkorulo.
(reto = interreto)

La serpento profunde amas la testudinon, tamen lia amo estas rifuzita. La serpento kriegas: Kial? Pro kio estas ĉi ĉio?
La testudino timeme respondis: Mia patrino diris, ke ĉiu viro, kiu ne sufiĉe havas monon por aĉeti veŝto, ne estas bona viro.

La oranĝino profunde amas la pampelmuso, tamen ŝia amo estas rifuzita. La oranĝino kriegas: Kial? Pro kio estas ĉi ĉio?
La pampelmuso timeme respondis: Mia patrino diris, ke ĉiu virino, kies vesto estas facile demetebla, ne estas bona virino.

La 5 profunde amas la 1, tamen ĝia amo estas rifuzita. La 5 kriegas: Kial? Pro kio estas ĉi ĉio?
La 1 honteme respondis: Mia patrino diris, ke mi ne povas kuniĝi kun tiu, kiu havas rondan ventron.

el ĉina esperantigis Nigra Okulo
Wednesday, July 5th, 2000
3:17 pm
Mi Estas Vegetarano
Mi fakte ankoraŭ ne estas vera vegetarano, sed nur penas esti, ĉar mi loĝas kun miaj gepatroj, kiuj tute ne komprenas vegetarismon. Mi ĉiam penas eviti manĝi viandon, kio estas abomeninda por mi. Pli precize: manĝado de viando estas abomeninda. Mi elektis tiun vivmanieron. Tio estas laŭ mia volo. Ne gravas kio estas la kaŭzo. Mi ĝenas neniun ajn pro tio, kvankam multaj ne komprenas min.
Multaj pensas, ke nur budaistoj vegetaranas. Do, kiam mi montris, ke mi estas vegetarano aŭ preferas vegetajan dietojn, ili ofte demandis min: Ĉu vi ekkredis budaismon. Kaj aŭdinte mian nean respondon, ili plu diris: Ho, kiel strange! Vi estas strangulo. Kial ne manĝas viandon!? Idioto. Multaj ja pensas, ke manĝado de viando povas saĝigi homojn.
Mia patrino maltrankviliĝi pri mi: Vi malsaniĝos sen manĝado de viando! Mi eksplikis al sxi pri la boneco de vegetarismo, sed ŝi tute ne kredis min.
Unuj fieras: Mi amas manĝi la viandon! Mi estas viandomanĝulo!
Aliaj insultas: Mensamalsanuloj estas tiuj vegetaranoj!
2:13 pm
Mi Lernis Kelkajn Frazojn de Espa?ol
?Hola!
?Buenas días!
?Qué tal?
?Cómo te llamas?
Yo estudio espa?ol.
Yo como generalmente arroz, huevos y verduras.
Leo libros frecuentemente.
...
Lernado de lingvo estas ekscitiga afero.
Thursday, June 29th, 2000
6:28 pm
La Plej Grava Parto sur Homa Korpo
Kiam mi estis infaneca, mia patrino foje demandis min, kiu parto estas la plej grava sur homa korpo? Mi eluzis multajn jarojn da tempo por trovi la ĝustan respondon.

Komence mi rigardis voĉon plej grava. Mi do diris al mia patrino: Mama, niaj oreloj estas la plej gravaj. Patrino respondis: Ne. Multaj ne povas aŭdi, tamen vivas bone. Vi meditu plu, mi demandos al vi poste.

Post kelkaj jaroj, ŝi denove demandis min. Mi kredas tiam, ke mi posedas la ĝustan respondon, kaj diris al ŝi: Mama, vidpovo estas la plej grava, tial la plej grava parto devas esti okuloj.
Mia patrino respondis: Vi ellernis jam multajn aferojn, sed via respondo ankoraŭ ne estas prava. Ĉar multaj homoj ne povas vidi, sed povas progresi plu sen okuloj.

Mi plu pene meditis. Post aliaj kelkaj jaroj, patrino denove demandis min du fojojn. Sed ĉiufoje ŝi diris je mia respondo: Ne. Sed vi fariĝis pli kaj pli saĝa en lastaj jaroj. Vi posedos la ĝustan respondon pli aŭ malpli frue.

Lastjare mia avo forpasis. Ni ĉiuj malĝojege ploris, inkluzive mian patrinon. Mi klare memoras tion, ĉar mi duafoje vidis ŝin ploranta tiam. Kiam ni finfine adiaŭis avon, mia patrino rigardante min demandis: Mia filo, ĉu vi ankoraŭ ne scias nun, kiu estas la plej grava parto sur homa korpo?

Mi estis surprizita, kaj ne scias kial ŝi faras al mi ĉi tiun demandon nun. Mi pensis, ke ĉi tiu demando estas nur ludo inter patrino kaj mi.

Rimarkinte la konfuzitan mienon sur mia vizaĝo, ŝi plu diris: Tiu ĉi demando estas tre grava. Mi neis ĉiujn viajn respondojn antaŭe, kaj ĉiufoje sciigis vin, ke via respondo estas malĝusta, kaj kial malĝusta. Nu, vi fine nepre scias hodiaŭ, kio estas la ĝusta respondo.

Ŝi ĵetis patrinecan rigardon sur min. Mi vidis larmon en ŝia okuloj. Post momenteto... Mi enbrakumis ŝin per subita movo. Ŝi mole kaj senforte apogis sian kapon sur mia ŝultro, kaj diris: Mia kara filo, la plej grava parto sur homa korpo ĝuste estas la ŝultroj.
Mi demandis ŝin: ĉu pro tio, ke la ŝultroj subtenas mian kapon? Ŝi respondis: Ne. Estas pro tio, ke viaj ŝultroj povas subteni la kapon de viaj amikoj kaj amatoj, kiam ili ploras. Mia kara, dum nia tuta vivo, ni ofte bezonas ŝultron por apogi nin plorantan. Mi esperas, ke vi havu korajn amikojn kaj amatojn. Tiel vi trovas apogeblan ŝultron ĉi-kiam vi bezonas, kiel mi bezonas la vian nun.

esperantigita el ĉina de Nigra Okulo
Sunday, June 25th, 2000
9:10 pm
Mi verkis pri Esperanto en ĉina lingvo
Mi verkis artikolon pri Vikipedio hodiaŭ. Kvankam la artikolo estas tute pri Esperanto, mi tamen verkis ĝin en ĉina lingvo, mia gepatra lingvo. Mi skribis ĝin ĉefe por ĉinaj esperantistoj.
Eble vi opinias, ke estas pli bone skribi en Esperanto ol en nacilingvo la artikolojn pri Esperanto. Ja, mi konsentas per mia tuta koro, Esperanto mem ja estas LINGVO. Mi verkis ĝin en ĉina lingvo pro tio, ke mi esperas, ke plimulte da homoj legu ĝin. Kvankam la legontoj povas esti nur esperantisoj, sed por ni ĉinoj, la ideogramoj estas pli okulfrapaj, legi literojn estas malpli komforte.
Eble tio ne estas la ĉefa kialo de tiu stranga afero.
Mi supozas, ke la alia kialo estas manko de legaĵoj en alia lingvo (manko de Esperantaj legaĵoj en kazo de E-movado) en nia ĉirkaŭaĵo.
Saturday, June 24th, 2000
12:28 pm
Reafiŝo de Mia Unua Artikolo en Esperanto: Komenco de Mia Esperanto-Vojo
Kiam mi estis infano, mi foje legis enciklopedion, kio speciale por infanoj. En ĝi mi trovis iom da vortoj pri artefarita lingvo Esperanto. Tiam mi miris, ke kiel lingvo povus esti artefarita, ĉu ĝi estas bona por uzi same kun la aliaj lingvoj, kaj ĝi eble estas tre malfacila lerni. Tiam, kiam mi ankoraŭ ne komencis lerni iu ajn fremdlingvojn, ŝajnis al mi, ke lerni fremdlingvojn estas tre malfacile, precipe artefaritan lingvon Esperanton. Kaj mi neniam pensis, ke iam mi ellernos la Esperanton. Nun la fakto pruvis, ke mi eraris.

Kvankam mi havis ian antaŭjuĝon pri Esperanto en mia infaneco, tamen mi neniam forgesis ĝin dum mia kreskado. Ŝajnis al mi, ke Esperanto estas tre fenomena, kiel roloj en fabela mondo. Kiam mi estis ĉirkaŭ 14-jaraj, leginte libron, kiu temas pri Zhang Haidi (ŝi diligente studadis spite al la sia kriplaĵo, kiu estas modelo de junuloj), mi konis, ke Zhang Haidi memlernis kelkajn fremdlingvojn inklude Esperanton. Tio refoje pliigis mian intereson pri Esperanto. Tamen mi ankoraŭ ne havis sopiron lerni Esperanton tiutempe. Eble tiam ĉar mi estis lernanta anglan lingvon, kiu tre ĉagrenigis min, en lernejo, kaj mi tute ne opiniis, ke Esperanto estas pli utila ol angla. Nun la fakto pruvis, ke mi ree eraris.

Nun oni havas interreton, kiu donis al mi bonan ŝancon por kontakti diversajn aĵojn inklude Esperanton. Iufoje, ĉirkaŭ antaŭ 5 monatoj, Mi hazarde eniris hejmpaĝon pri Esperaton. Tiam mi jam lernis anglan lingvon por 7-8 jaroj, sed mi ankoraŭ ne povis interparoli flue kun aliaj per ĝi. Do post kiam mi pli detale konis la avantaĝon de Esperanto, mi tuj sopiris lerni ĝin. Mi partoprenis retan Esperanto-kurson senkostan, eklernis Esperanton. Mi vere ekkontaktis Esperanton unuafoje. Dum lernado en la Esperanto-kurso, mi persone spertis la facilecon, riĉecon, precizecon kaj flekseblecon de Esperanto. Post ĉirkaŭ 6 semajnoj, kiam mi glate finis entute 10 lecionojn elementajn de la kurso, mi jam povis legi preskaŭ iajn ajn Esperantajn librojn helpe de vortaroj, kaj interparoli kun aliaj per simplaj frazoj. Mi sentis grandan agrablon, kion Esperanto donis al mi. Cetere mi ricevis "Diplomo de la Senkosta Esperanto-Kurso", kion al mi sendis mia instruisto instruinta min en la reta Esperanto-kurso. La diplomo estis skribita jene:

Diplomo de la Senkosta Esperanto-Kurso
Nome de la instruisto Zhong Qiyao mi deklaras ke
Zhu Xin kontenitge partoprenis en la komputilreta versio de la Senkosta Esperanto-Kurso en la Ĉina lingvo
Zhong Qiyao
Kursadministranto


Ĝi ja estas grava memoraĵo sur mia Esperanto-vojo

Lerninte la elementan Esperanton, kompreneble mi sopiras lerni plu. Sed mi preskaŭ ne povas trovi librojn pri Esperanto en ĝeneralaj libro-vendejoj. Do mi devas eniri malnovlibro-vendejojn por serĉi. Bonŝance kelkajn lernolibrojn, vortarojn kaj aliajn pri Esperanto mi trovis, kaj mi tuj aĉetis ilin tute ne hezite. Mi soife legadis tiujn librojn. Dank al la legado mi grade ekpovis ĝui Esperantajn literaturaĵojn. Antaŭnelonge, kiam mi legis sentimentalan romanon en Esperanto, mi larmis kortuŝite. Mi tre plezuras pro tio. Kaj mi neniam tiel sentis agrablon kiam mi legis anglajn librojn, kvankam mi lernis anglan lingvon por 7-8 jaroj kaj Esperanton nur 4-5 monatoj.

Nun mi perceptas, ke mi ne nur povas studi Esperanton sole, sed ankaŭ devas kontaktiĝis kun aliaj esperantistoj ĉar mi jam estas esperantisto. Esperantisto, mi ŝatas ĉi tiun nomon, kiu simbolas idealon, entuziasmon, fortecon kaj tiujn bravulojn kiuj diligente sin dediĉas al la paco kaj progreso de la mondo. Mi ekkonis kaj ekkomprenis kio Esperanto-movado estas. Mi tre volas kontaktiĝi kun aliaj esperantistoj kaj mi jam komencis tiel fari. Ekzemple, mi baldaŭ membriĝos en Pekina Esperanta Asocio, kaj en la venonta monato mi partoprenos Esperantan renkontiĝon unuafoje.

2001-12
Wednesday, June 21st, 2000
3:32 pm
Ĵus finlegis MARTA
Mi ĵus finlegis la romanon MARTA en Esperanto. Vera tragedio estas la vivo de Marta. Tia dramo estas proksime de ni, estas multaj Martaj ĉirdaŭ ni. Ne nur virinoj, ankaŭ viroj, ĉiuj homoj eblas suferi pro iaj nevenkeblaj kaŭzoj. Sed ofte la virinoj pli suferas.

Mi estas viro, mi klare scias, kiamaniere viroj traktas virinojn korpe kaj morale. Miaj amikoj kaj mi ofte babilas pri knabinoj, fraŭlinoj, virinoj.... Ni babilis pri ili ofte kiel babilis pri objektoj, objektoj de seksamuziĝo, de moko, kiel pri iaspecaj ludiloj. Viroj ofte ne traktas virinojn kiel homojn, kun kiuj ni povus komunikiĝi en egaleco.

Kio kaŭzas tion? La pliforteco de viroj? La naturoj de homoj?
Tuesday, June 20th, 2000
5:40 pm
Deveno de mia espeanta kaŝnomo
De kie devenas mia kaŝnomo esperanta?
Estis genia poeto en Ĉinio, lia nomo estas Gucheng. Li verkis belegajn poemojn, kiuj ege plaĉas al mi.

Precipe: nokto donis al mi nigrajn okulojn, mi tamen serĉas lumon per ili.
Ĉi tiu verso tiel naskis mian nomon.

Sed bedaŭrinde, Gucheng sin mortigis antaŭ ĉirkaŭ dek jaroj.
12:55 am
Tri Fabeloj
1.
Iu porko decidis ŝanĝi sian vivon, suferinte pro moko kaj ironio en sia tribo. Ĝi do alvenis la tribon de elefantoj. La elefantoj rigardis tre stranga ĉi tiun monstron sen rostro. La porko do komencis prediki: Komence ni havis saman prapatron, same havis rostron longan. Sed ni decide fortranĉis la rostron, kiam ni sciis, ke la kaŭzo de la longa rostro estas frandemeco de nia prapatro, kaj kiam ni estis mokataj pro tio de aliaj animaloj.
Unu elefanteto konvinkiĝis de la pork, kaj fortranĉis sian rostron. La porko okaze de tio diris al alia elefanteto: Vidu! Kiel bele li havas propran individuecon!
Tiel ankaŭ la dua elefanteto konvinkiĝis, kaj fortranĉis rostron. Poste la tria, kvara ktp...
Iompostiome, amaso da elefantoj rigardis la porkon kiel saĝulon, kaj la rostro-fortranĉadon kiel modon. Tial la kvanto de porkoj pli kaj pli grandiĝas en nia mondo.

2.
Komence, la vivomedio de kamelo tute ne estis malbona. Ĝi havis fekundan, florplenan bienon. Iutage, ilia ĉefo, la reĝo leono okazigis kunvenon demokratan por kolekti opiniojn de aliaj animaloj pri sia gvidado. Ĉe la kunveno, unuj kritikis, ke la reĝo leono estas tro homama, ke la animaloj ne respektas gvidanton pro tio; aliaj diris, ke la reĝo leono estas tro laborema ignorante protekti sian aŭtoritaton.
Poste, la kamelo siavice komencis paroli. Li akuzis, ke la reĝo leono misuzas sian aŭtoritaton molestante la malfortulojn. Aŭdinte tion, la reĝo leono alte laŭdis la honestecon de la kamelo, ordonis al aliaj animaloj lerni de la kamelo. Kaj donacis al kamelo la plej grandan feŭdon --la dezerton.
La favoro de tirano al malsuperuloj estas nur ŜAJNO, sed la kamelo malfeliĉe rigardis ĝin vero.

3.
La Kreinto firme kredas, ke la interkomunikiĝado profundigos amikecon inter unu kaj la alia. Li do skulptis du statuojn aparte por Javeo kaj Alaho, kaj lokis ilin en Jerusalemo. Iutage, unu judo preteriris la lokon, kie situas la statuoj. Rimarkinte, ke la pozicio de Alaho superas la de Javeo, li ege malkontentiĝis. Li tial interŝanĝis la poziciojn de la statuoj. Postnelonge, iu arabo preterirante rimarkis, ke la pozicio de Javeo estas super la de Alaho. Li koleregis: Alaho estas unika dio, kiel eblas malsupere situi! Li tuj interŝanĝis la poziciojn. Ekde tiam, multefoja interŝanĝado de pozicioj difektis la statuojn. Kaj la Kreinto foje revenis tien, kie li lokis la statuojn, por denove aprezi siajn laboraĵojn. Tamen Li vidis la Jeveon kaj la Alahon tre kadukajn. Li tuj demandis, kio okazis? Tiuj du dioj respondis kun amara rideto: Paco ĉiam regis inter ni ambaŭ, sed la sentaŭguloj difektis nin per interŝanĝado de nia pozicio.
Thursday, June 1st, 2000
5:18 pm
Origino de Publikulinoj
Prostituo estas klare videbla simbolo pri la ekspluatateco, malestimateco kaj mistifateco de virinoj. Tamen la historie plej komencaj publikulinoj estas preĝiloj al Dio. Ili estas religiecaj, sed ne ekonomiecaj.

En multaj regnoj pratempe, virinoj devis iri al temploj kaj senkondiĉe koiti kun gastoj, kiel servis dion. Ekzemple troviĝis publikulinoj jam en Babilono, kiu fondiĝis en 3000 a.K. Dum Hamurabi regis -1750 a.K.- , krom la oferistoj, dungitoj kaj metiistoj, troviĝas ankaŭ multaj oferistinoj estimataj en la temploj. Ili ĝenerale devenis de riĉaj familioj. Cetere, troviĝas ankaŭ la sankt-profesiaj publikulinoj, kiuj servis inter dio kaj preĝistoj. Ilia enspezo estas la cxefa ekonomia subteno de la temploj. La historiisto Herodotus priskribis la publikulinojn en la babilonaj temploj: Ĉiuj virinoj en sia tuta vivo devas foje iri al templo, kaj sidi tie, doni sian korpon al iu nekonata viro... ŝi ne povas reveni hejmen, ĝis iu viro ĵeti arĝentan moneron sur ŝian jupon kaj kunporti ŝin sur liton. Ĉispeca leĝo pri sankt-profesiaj publikulinoj popularis precipe inter semidoj, kaj ankaŭ en teritorioj de la helenoj, hebreoj, romoj, egiptoj kaj hindoj.

Post longega evoluiĝa periodo, la ekonomia celo pli kaj pli anstataŭis la sanktan religian celon. La prostituo fariĝis la metodo pure por gajni monon per eldoni sian korpon.
[ << Previous 20 ]
About LiveJournal.com